Wtedy król zapytał: „O cóż więc chciałbyś prosić?”. Wówczas pomodliłem się do Boga niebios. (Ne 2,4)
וַיֹּאמֶר לִי הַמֶּלֶךְ עַל־מַה־זֶּה אַתָּה מְבַקֵּשׁ וָאֶתְפַּלֵּל אֶל־אֱלֹהֵי הַשָּׁמָיִם׃
καὶ εἶπέν μοι ὁ βασιλεύς περὶ τίνος τοῦτο σὺ ζητεῖς καὶ προσηυξάμην πρὸς τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ.
et ait mihi rex pro qua re postulas et oravi Deum caeli.
Nehemiasz to człowiek potrafiący rozpoznać znak od Boga, dlatego rozpoczyna swoje działanie od modlitwy. Dalej, potrafi wykorzystać wszelkie ludzkie możliwości do osiągnięcia Bożego celu.
חפָּלַל [pālal]
Hebrajskie słowo פָּלַל [pālal] oznacza modlić się, wstawiać się, błagać. W Biblii odnosi się do pokornego zwrócenia się człowieka do Pana Boga w błaganiu o pomoc i prowadzenie. Słowo to pochodzi od rdzenia פלל [pll] o znaczeniu sądzić, rozstrzygać, błagać, modlić się. Greckim biblijnym odpowiednikiem jest προσεύχομαι [proseuchomai] – modlić się, zanosić prośbę do Boga.