To właśnie ja Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty. Dla was On sędzią. (Hi 19,27)
אֲשֶׁ֤ר אֲנִ֨י ׀ אֶֽחֱזֶה־לִּ֗י וְעֵינַ֣י רָא֣וּ וְלֹא־זָ֑ר כָּל֖וּ כִלְיֹתַ֣י בְּחֵקִֽי׃
ἃ ἐγὼ ἐμαυτῷ συνεπίσταμαι, ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑόρακεν καὶ οὐκ ἄλλος· πάντα δέ μοι συντετέλεσται ἐν κόλπῳ.
quem visurus sum ego ipse et oculi Mei conspecturi sunt et non alius reposita est haec spes mea in sinu meo.
Widzieć (רָאָה rāʼâ), czasownik ten w języku hebrajskim pochodzi od rdzenia rʼh i posiada wiele synonimów wyrażających percepcję rzeczywistości poprzez zdolność widzenia. רָאָה (rāʼâ) w hebrajskim znaczy też „patrzeć”, „oglądać”, „spoglądać”, „wpatrywać się”, „sprawdzać”, „doświadczyć”, „poznać”. Interesującym jest jednak fakt, że refleksja, która dokonuje się w samym akcie percepcji, jest poznaniem, stąd czasownik רָאָה (rāʼâ) jest synonimem czasownika יָדַע (jādaʽ) „poznać”, „zrozumieć”. W dzisiejszym Pierwszym Czytaniu (Hi 19,23-27), cierpiący Hiob ucieka się do Boga, ale nie tego reprezentowanego przez jego przyjaciół, który według nich zsyła cierpienie, lecz Boga, który pokona cierpienie i śmierć. Wierzy, że w cierpiącym ciele „zobaczy” Boga (רָאָה rāʼâ), czyli doświadczy, pozna Boga, który jest Odkupicielem. Pan Jezus, w dzisiejszej Ewangelii (J 6), objawia nam, że ten, który widzi Go i wierzy w Niego „ma życie wieczne”. Codzienne doświadczenie mówi, że człowiek wierzący już na tej ziemi może doświadczać „oglądania Boja”. Może żyć w Jego obecności, niezależnie od warunków i okoliczności. A gdzie jest Bóg, tam jest życie wieczne.
רָאָה [rāʼâ]
Hebrajskie słowo רָאָה [rāʼâ] oznacza widzieć, spostrzegać, doświadczać, poznawać. W Biblii odnosi się zarówno do fizycznego widzenia, jak i duchowego poznania Bożej obecności i działania (np. Wj 3,2; Ps 34,9). Słowo to pochodzi od rdzenia ראה [r’h] o znaczeniu widzieć, dostrzegać, rozpoznawać. Greckim biblijnym odpowiednikiem jest ὁράω [horaō] – widzieć, patrzeć, postrzegać, doświadczać.