Golenie z żelaza, stopy zaś jego częściowo z żelaza, częściowo z gliny. (Dn 2,33)
שׁקוֹהִי דִּי פַרְזֶ֑ל רַגְלוֹהִי (מִנְּהוֹן) [מִנְּהֵין] דִּי פַרְזֶל (וּמִנְּהוֹן) [וּמִנְּהֵ֖ין] דִּי חֲסַף׃
τὰ δὲ σκέλη σιδηρᾶ οἱ πόδες μέρος μέν τι σιδήρου μέρος δέ τι ὀστράκινον.
tibiae autem ferreae, pedum quaedam pars erat ferrea, quaedam autem fictilis.
Posąg, będący symbolem królestwa, został zbudowany z różnych surowców, a jego stopy były częściowo z żelaza, a częściowo z gliny. To połączenie oznacza jednocześnie trwałość i kruchość królestwa. Podobnie jest z nami – każdy z nas jest mieszanką siły i słabości. Choć często chcielibyśmy uciec od własnej kruchości, warto wtedy przypominać sobie słowa św. Pawła: „Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas” (2 Kor 4,7). Bo to nie z nas jest moc, ale z Boga…
חֲסַף [hasaf]
Hebrajskie słowo חֲסַף [hasaf] oznacza glinę, skorupę glinianą, kruchy materiał z gliny i w Biblii (np. Dn 2,33.34.35.41–45) odnosi się do kruchości i nietrwałości. Greckim biblijnym odpowiednikiem jest ὀστράκινος [ostrakinos] – glina, skorupa.