Mnogie ludy pójdą i rzekną: Chodźcie, wstąpmy na Górę Pańską do świątyni Boga Jakubowego! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo wyjdzie z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem. (Iz 2,3)
וְהָלְכוּ עַמִּים רַבִּים וְאָמְרוּ לְכוּ וְנַעֲלֶה אֶל־הַר־יְהוָה אֶל־בֵּית אֱלֹהֵי יַעֲקֹב וְיֹרֵנוּ מִדְּרָכָיו וְנֵלְכָה בְּאֹרְחֹתָיו כִּי מִצִּיּוֹן תֵּצֵא תוֹרָה וּדְבַר־יְהוָה מִירוּשָׁלִָם׃
καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσιν δεῦτε καὶ ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ Ιακωβ καὶ ἀναγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ καὶ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ ἐκ γὰρ Σιων ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ιερουσαλημ.
et ibunt populi multi et dicent venite et ascendamus ad montem Domini et ad domum Dei Iacob et docebit nos vias suas et ambulabimus in semitis eius quia de Sion exibit lex et verbum Domini de Hierusalem.
Nauczyć (ירה jārâ), w języku hebrajskim czasownik ten pochodzi od rdzenia jrh, który posiada różne znaczenia: „pokazać”, „wskazać”, „pouczyć” a nawet „nasycić”. Należy zauważyć, że to właśnie od tego czasownika pochodzi rzeczownik תּוֹרָה (Ṯôrâ), który oznacza „wskazówkę”, „pouczenie”, „naukę” i „prawo”. W dzisiejszym Czytaniu z Księgi Izajasza (Iz 2,1-5) prorok mówi, że na końcu czasów świątynia Pańska „stać będzie mocno na szczycie gór” i wszystkie narody będą szły do niej szukając pouczenia o tym, jak chodzić ścieżkami Pana. Panować będzie pokój i ład: „naród przeciw narodowi nie podniesie miecza” i nikt nie będzie szkolił się w sztuce prowadzenia wojny. Musimy jednak przyznać, że świat opisany przez proroka Izajasza jest światem, jakiego my ludzie nie znamy. Wojny, rozboje, rywalizacja i wszelka przemoc są naszym chlebem codziennym, a jednak wszyscy w głębi serca tęsknimy za światem, jaki zapowiada prorok. Świat bez przemocy i rywalizacji, w którym wszystko istniało w najgłębszej harmonii, był światem stworzonym przez Boga, o którym czytamy w pierwszym rozdziale Księgi Rodzaju i według Izajasza zostanie on stworzony na nowo i ponownie wydobyty z chaosu, w jaki go wpędzamy. Dlatego Pan ciągle wzywa nas do działania: „Chodźmy, wstąpmy na górę Pana… niech On nas nauczy (ירה jārâ) dróg swoich…”.
ירה [jārâ]
Hebrajskie słowo ירה [jārâ] oznacza rzucać, kierować, wskazywać, a w sensie teologicznym: pouczać, udzielać Bożego nauczania. WW Biblii (np. Wj 4,12; Ps 25,8; Prz 4,4) odnosi się do Bożego prowadzenia, czyli działania Boga, który uczy, wskazuje drogę, kieruje sercem człowieka ku Jego woli. Słowo to pochodzi od ירה [y-r-h] – strzelać, wycelować, wskazać, dać jasne pouczenie, objawić właściwą drogę. Greckim biblijnym odpowiednikiem jest ἀναγγέλλω [anangellō] – ogłaszać, oznajmiać, przekazywać, donosić, objawiać.