Nie bój się, robaczku Jakubie, nieboraku Izraelu! Ja cię wspomagam – wyrocznia Pana – odkupicielem twoim – Święty Izraela. (Iz 41,14))
יְהוָה אֹמֵר לָךְ: אַל־תִּירְאִי תּוֹלַעַת יַעֲקֹב מְתֵי יִשְׂרָאֵל; אֲנִי עֲזַרְתִּיךְ, נְאֻם־יְהוָה, וְגֹאֲלֵךְ קְדוֹשׁ יִשְׂרָאֵל
Μὴ φοβοῦ, Ιακώβ ὁ ἐλάχιστος ἀνθρώπων τοῦ Ἰσραήλ· ἐγὼ βοηθήσω σοι, λέγει κύριος ὁ λυτρωσάμενός σε, ὁ ἅγιος Ἰσραήλ.
Noli timere, vermis Iacob, qui mortui estis ex Israel; ego auxiliabor tibi, dicit Dominus, et redemptor tuus Sanctus Israel.
Można pomyśleć, że to bycie robaczkiem (תּוֹלָע) ma znaczenie tylko pewnej zależności i braku wpływu na dziejące się wydarzenia. Jednak gdyby sięgnąć do prawdopodobnego pochodzenia słowa, to ten kontekst staje się jeszcze bardziej relacyjny. Istnieje więź powyższego słowa z יָלַע (yâlaʻ), czyli czasownikiem, który znaczy pożerać ,wyrzucać z siebie lub wypowiadać bez zastanowienia. Skoro Pan Jezus mówi: Wiedzcie, że w dniu sądu ludzie zdadzą sprawę z każdego niepotrzebnie wypowiedzianego słowa (Mt 12,36), to przed Bogiem mamy czego się obawiać. Łatwo jest chlapnąć językiem bez pomyślunku, trudniej wziąć tych słów ciężar. Zależność człowieka od Najwyższego daje prawdziwą wolność, bo Pan jest wszechwiedzącym, więc zna mnie i moje słowa.
תּוֹלָע [tôwlâʻ]
Hebrajskie słowo תּוֹלָע[tôwlâʻ] oznacza czerwia, robaka barwierskiego, larwę, i w Biblii odnosi się zarówno do robaka, która niszczy i zjada (np. Pwt 28,39), jak i do kruchości, uniżenia i cierpienia człowieka. Greckim biblijnym odpowiednikiem jest σκώληξ [skólēks] – robak, larwa.