Wiedź mnie drogą Twej prawdy i pouczaj, bo Ty jesteś Bóg, mój Zbawca, i w Tobie mam zawsze nadzieję. (Ps 25,5)
הדְרִיכֵנִי בַאֲמִתֶּךָ׀ וְלַמְּדֵנִי כִּי־אַתָּה אֱלֹהֵי יִשְׁעִ֑י אוֹתְךָ קִוִּיתִי כָּל־הַיּוֹם׃
ὁδήγησόν με ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου καὶ δίδαξόν με ὅτι σὺ εἶ ὁ θεὸς ὁ σωτήρ μου καὶ σὲ ὑπέμεινα ὅλην τὴν ἡμέραν.
Podstawowym znaczeniem hebrajskiego czasownika קוה (qavah) jest “czekać”, “oczekiwać”. Jest to jednak oczekiwanie charakteryzujące się wytrwałością, cierpliwością, stąd też często utożsamiane jest z nadzieją. Psalmista wyznaje przed Bogiem, że na Niego czeka, że Jego serce jest skierowane ku Panu. Czasownik ten występuje tutaj w koniugacji piel, która podkreśla intensywność i powtarzalność działania. Oczekiwanie na Pana jawi się więc jako doświadczenie niezwykle intensywne. Co więcej, psalmista dodaje, że (dosłownie) „cały dzień” Go wyczekuje. Wzmocnienie to obejmuje zarówno wymiar emocjonalny — intensywność pragnienia i tęsknoty — jak i wymiar czasowy: oczekiwanie wypełnia cały jego dzień. Jak bardzo to Słowo jest aktualne dziś, gdy nasze oczekiwanie, nasz adwent, dobiega swej pełni. Obyśmy potrafili całym sercem wołać do Pana: “Oczekuję Ciebie, Panie z nadzieją, że niebawem przyjdziesz”.
קָוָה [qāvāh]
ebrajskie słowo קָוָה [qāvāh] oznacza czekać, oczekiwać z nadzieją, ufać i w Biblii odnosi się do wytrwałej, pełnej ufności postawy wobec Pana Boga, który działa w swoim czasie i nie zawodzi tych, którzy w Nim pokładają nadzieję (np. Iz 40,31; Ps 27,14). Słowo to pochodzi od ק־ו־ה [q-w-h] – splatać, skręcać. Greckim biblijnym odpowiednikiem jest ἐλπίζω [elpídzō] – mieć nadzieję, ufać.