Stało się zaś, że umarł biedak i został odniesiony on przez aniołów na łono Abrahama. Umarł zaś i bogacz, i został pogrzebany. (Łk 16,22)
ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανεν δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη.
factum est autem ut moreretur mendicus et portaretur ab angelis in sinum Abrahae mortuus est autem et dives et sepultus est in inferno.
Łono to w języku hebrajskim słowo רחם [rehem], które opisuje zmiłowanie, miłosierdzie, wzruszenie Boga. Sugeruje miejsce, gdzie można przebywać, skryć się, doznać bezpieczeństwa, beztroski. Wskazuje na miłość Ojca. Na ludzki ból wykluczenia, odrzucenia, Bóg wzdryga się. Wstrząsają się Jego wnętrzności. Ubogiego Łazarza przyjął najbliżej do siebie, jak to było tylko możliwe. Pęka Mu serce, gdy ktoś sam się wyklucza z tej bliskości. Jednorodzony Bóg, który jest w Łonie Ojca, o tym pouczył (por. J 1,18).
