Wtedy podszedłszy Piotr powiedział Mu: Panie, ile razy, jeśli zgrzeszy wobec mnie brat mój i przebaczę mu, czy aż siedem? Mówi mu Jezus: Nie mówię tobie aż siedem, ale aż siedemdziesiąt siedem. (Mt 18,21-22)
Τότε προσελθὼν ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις; λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις ἀλλʼ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.
tunc accedens Petrus ad eum dixit Domine quotiens peccabit in me frater meus et dimittam ei usque septies dicit illi Iesus non dico tibi usque septies sed usque septuagies septies.
Etymologia polskiego “przebaczyć” pokazuje daleką perspektywę patrzenia. Spojrzeć na mojego brata tak, by ujrzeć w głębi swojej duszy miłosierdzie, które mnie postawiło na równi z nim. Tu się zaczyna prawda i fundament wspólnoty grzeszników. Tu, gdzie dosięgło nas Boskie przebaczenie – nieskończone siedemdziesiąt siedem razy.
