Mieszkanie (μονή mone)

Rozsądził Jezus i powiedział mu: Jeśli ktoś kocha Mnie, Słowo Moje strzeże, i Ojciec Mój umiłuje to i ku niemu przyjedziemy i mieszkanie u niego uczynimy. (J 14,23)

ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐάν τις ἀγαπᾷ με τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτὸν καὶ πρὸς αὐτὸν ⸀ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρʼ αὐτῷ ⸁ποιησόμεθα.

Słowo jedno, za wczoraj i dziś, to słowo – mieszkanie (gr. μονή mone). To mieszkanie pojawiło się jako obietnica w Domu Ojca. (J 14, 2). Jednocześnie może ono być w sercu ucznia. Ostatecznie chodzi o więź, która sprawia, że jesteśmy w Jednym, a Jeden jest w nas. Wspólnota młodego Kościoła w Wieczerniku była w jedności, jak pisał św. Łukasz – ἦσαν πάντες ὁμοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό – byli wszyscy razem na (to) samo.

Ta jedność z Trójcą Świętą dokonuje się w wymiarze Kościoła, w jego różnorodności powołań ale też Jeden do jednego / jednej. Jeśli ktoś Głos Mój posłyszy i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał a on ze Mną.

Gdzie skarb twój, tam serce twoje.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s