Patrzcie, czuwajcie: nie wiecie bowiem, kiedy (ta) chwila jest. (Mk 13,33)
Βλέπετε, ἀγρυπνεῖτε· οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ καιρός ἐστιν.
videte vigilate et orate nescitis enim quando tempus sit.
Na czas można spojrzeć w dwojaki sposób. Pierwszy to postrzeganie rozciągłości – liczy godziny, tygodnie lata, mierzymy czas na stadionach, liniach produkcyjnych. Drugi to uchwycenie tej właśnie chwili – świadomość zbliża się do “teraz”, serce jest uważne, skupione. Adwentowe tygodnie, godziny, kryją w sobie wiele takich chwil, które przyniosą nadzieję na spotkanie Przychodzącego. To jedno z Imion Pana Jezusa – bardzo “Adwentowe”.
Znowu jednak was zobaczę i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. (J 16,22)
