Miód leśny (μέλι ἄγριος meli agrios)

I był Jan odziany w sierścią wielbłąda i pasem skórzanym wokół bioder jego, i jedzący szarańczę i miód leśny. (Mk 1,6)

καὶ ἦν ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον.

Od słowa miód wywodzi się grecki termin oznaczający medytację. Jan jest karmiony na pustkowiu bardzo prostym pokarmem. Symbolicznie można odczytać, że trwa ciągle w rozmyślaniu, karmiony Słowem Bożym. Pokarm prosty i tajemniczy, który sprawia, że Jan staje się “głosem”. Prorok Ezechiel, gdy zjadł zwój, poczuł smak miodu (Ez 3,1nn). Podobnie św. Jan Ewangelista, gdy spożył książeczkę (Ap 10,10).

Adwent to czas prostoty. Mam chodzić ubrany w wytrwałość, przepasany męstwem, nakarmiony Słowem – Dobrą Nowiną.

Komentarz