Stał się (pojawił) człowiek posłany przez Boga, imię jego Jan. (J 1,6)
Ἐγένετο ἄνθρωπος, ἀπεσταλμένος παρὰ θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ Ἰωάννης.
fuit homo missus a Deo cui nomen erat Iohannes.
Prolog Ewangelii św. Jana jest “kodem genetycznym” całej Księgi. Pojawiają się tu tematy, które zostaną rozwinięte w narracji kolejnych rozdziałów. Skrywa ważną prawidłowość: tam, gdzie jest mowa o Słowie, tam pojawia się czasownik “być”, natomiast wszystko inne “staje się”. Słowo jest, a stworzenie staje się. Ciągle jest w możności rozwoju, jest zależne od stwórczej i miłującej Mocy Boga. Jan też się staje, rośnie, dojrzewa. Dochodzi do pełni jego radość, gdy słyszy śpiew Oblubieńca.
