I powiedział: Prawdziwie mówię wam, że wdowa ta uboga więcej od wszystkich wrzuciła. (Łk 21,3)
καὶ εἶπεν· ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχ πλεῖον πάντων ἔβαλεν.
et dixit vere dico vobis quia vidua haec pauper plus quam omnes misit.
W tekście greckim słowa wdowa i uboga są poprzedzone zaimkiem osobowym. Oznacza to, że rzeczywiście jej tożsamość jest przeniknięta doświadczeniem ubóstwa. Jednak jej postawa na nowo definiuje nam pojęcie ubóstwa. Ona wrzuca wszystko, co ma. Zatem swój los (βίος bios życie) składa w ręce dobrego Boga. Zapewne odnajduje nową radość z tego, co posiada i radość nadziei otrzymania wszystkiego od Boga. Jezus wypatrzył ją w gronie pątników, dostrzegł jej serce ufne.
ὑστέρημα [hysterēma]
Greckie słowo πτωχή [ptōchē] oznacza oznacza ubogi, pozbawiony środków, zależny. W Biblii (np. Mk 12,42; Łk 21,3) odnosi się do osoby, która materialnie nic nie posiada, także do osoby, która jest całkowicie zdana na pomoc Pana Boga. Słowo to pochodzi od rzeczownika πτώσσω [ptōssō] – skulić się, zadrżeć, wycofać się. Hebrajskim biblijnym odpowiednikiem jest עָנִי/נָו [ani/anaw] – ubogi, uniżony.