Jeśli nie czynię dzieł Ojca Mojego, nie wierzcie Mi, jeśli zaś czynię, choć Mi nie wierzycie, Moim dziełom wierzcie, abyście wiedzieli i poznawali, że we Mnie Ojciec i Ja w Ojcu. (J 10, 37-38)
εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι· εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύετε, ἵνα γνῶτε καὶ γινώσκητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί.
si non facio opera Patris mei nolite credere mihi si autem facio et si mihi non vultis credere operibus credite ut cognoscatis et credatis quia in me est Pater et ego in Patre.
Przyimek ἐν jest najczęściej występującym przyimkiem w Nowym Testamencie – 2713 razy. Łączy się z celownikiem. Może oznaczać miejsce, czas, sposób, środek, przyczynę. Gdy dziś słyszymy o wzajemnym przenikaniu Ojca i Syna, ten krótki przyimek podpowiada nam charakter, dynamikę i siłę jedności. Dzieła świadczą o tej tajemnicy, odsłania się ich sens i znaczenie. Przez nie zaglądamy do środka, do wnętrza (ἐν) misterium jedności Ojca i Syna, Syna i Ojca. Podobnie Pan mówił o jedności z nami w Eucharystii: “Kto spożywa Moje Ciało, trwa we Mnie, a Ja w nim”. Gdy mówimy: “w Chrystusie, w Panu”, to zwykle wyrażamy naszą przynależność i pragnienie życia w przestrzeni Jego łaski.
