Potem mówi Tomaszowi: Podnieś palec swój i zobacz ręce Moje i podnieś rękę swoją i włóż w bok Mój i nie stawaj się niewierzący lecz wierzący. (J 20,27)
εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος ἀλλὰ πιστός.
Deinde dicit Thomae: Infer digitum tuum huc et vide manus meas et affer manum tuam et mitte in latus meum; et noli fieri incredulus sed fidelis!
Wypływająca woda i krew z boku Jezusa stały się ostatnim gestem Jego udręczonego ciała. Z relacji Ewangelisty można odczytać, że ten strumień jakby napierał od wewnątrz. Rana boku stała się obrazem źródła chrzcielnego, początkiem strumienia miłosierdzia, które nas obmywa i poi. Jezus ukazuje Tomaszowi tę ranę, aby w niej odkrył świadectwo o miłości, która kocha do końca.
