Gdy wieczór się stał, podeszli do Niego uczniowie mówiąc: Puste jest miejsce i godzina już nachyliła się, odeślij tłumy, aby odszedłszy do wsi zakupili sobie pokarmy. (Mt 14,15)
Ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ λέγοντες· ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.
Vespere autem facto, accesserunt ad eum discipuli eius, dicentes: Desertus est locus, et hora iam præteriit: dimitte turbas, ut euntes in castella, emant sibi escas.
Ewangelia dzieje się w różnych porach dnia i nocy. Chodzi o to, że również tak istotne uwarunkowanie naszej egzystencji nie jest poza zasięgiem Bożego działania. Wieczór to dopełnienie dnia, koniec pracy, powrót do domu, wieczerza. Okoliczności dzisiejszej sceny skłaniają uczniów do tego, by Jezus odesłał ludzi. Lecz On chce pokazać inną ekonomię. W ten wieczór puste miejsce staje się gościnne, pełne dobroci i zamienia się w wieczerzę. Posiłek jest prosty, ale daje wytchnienie i nasycenie. Zapowiada Ostatnią Wieczerzę, która nigdy nie jest ostatnia, gdyż trwa.
