Każe surowo go ukarać i wyznaczy mu miejsce z obłudnikami. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. (Mt 24,51)
καὶ διχοτομήσει αὐτὸν καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
et dividet eum partemque eius ponet cum hypocritis illic erit fletus et stridor dentium.
Kara, której miał być poddany zły sługa, jest niezwykle dotkliwa. Niektóre wcześniejsze tłumaczenia Pisma Świętego mają wręcz jej dosłowność, czyli poćwiartowanie (a konkretnie przecięcie na pół — διχοτομέω). Po tak radykalnym rozwiązaniu trudno jest komuś wyznaczyć jakiekolwiek miejsce… w sumie, to daje możliwości, by mogło to być nawet wiele miejsc.
Warto jednak pamiętać, że Mateusz pisze swoją Ewangelię do Żydów i lubi pewne treści ukrywać. W języku aramejskim, którym mówiono na co dzień, słowo נתה można odczytać na dwa sposoby. Jako nittah i wówczas znaczy ćwiartować, bądź jako nattah, co można przetłumaczyć jako odłączyć. Zatem Bóg, przez swoistą ekskomunikę, pozwala nam wziąć odpowiedzialność za nasze czyny. Zły sługa, nie dość, że zostaje oddzielony, to musi spędzać czas z podobnymi sobie obłudnikami. Wszystko, co robimy, ma jakieś znaczenie.
