Śpiewajcie Panu, wysławiajcie Pana! Uratował bowiem życie ubogiego z ręki złoczyńców. (Jr 20,13)
שִׁ֚ירוּ לַֽיהוָ֔ה הַֽלְל֖וּ אֶת־יְהוָ֑ה כִּ֥י הִצִּ֛יל אֶת־נֶ֥פֶשׁ אֶבְיֹ֖ון מִיַּ֥ד מְרֵעִֽים׃
Cantate Domino, laudate Dominum: quia liberavit animam pauperis de manu malorum.
ᾄσατε τῷ κυρίῳ, αἰνέσατε αὐτῷ, ὅτι ἐξείλατο ψυχὴν πένητος ἐκ χειρὸς πονηρευομένων.
Identycznie brzmi rzeczownik oznaczający pieśń. W oryginale księga Pieśń nad pieśniami zaczyna się od słów שִׁ֥יר הַשִּׁירִ֖ים [szir haszszirim]. Dziś prorok Jeremiasz jest jak dyrygent, który pragnie zaanimować wspólnotę do śpiewu i uwielbienia. Niebawem wybrzmi Alleluja, a dziś już jest zwiastun tej radosnej pieśni. Śpiew jest wyrazem poruszonych łaską strun duszy. Jest syntonią z Duchem Świętym. Niech więc brzmi w nas taka melodia, do jakiej inspiruje Słowo Boże.
