W tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. (Hbr 10,10)
ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ.
In qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Iesu Christi semel.
Jak wspaniała i nieogarniona ludzką myślą jest wola Ojca, w której ukryte jest nieodwołalne pragnienie, aby nas uświęcać. Nie jest to przelotna zachcianka, taki sobie swobodny projekt, lecz radykalna decyzja, która już nie potrzebuje korekty, poprawki. Ta wola jest raz na zawsze. O spełnienie tej woli modlimy się codziennie, stając się częścią jej realizacji. Takiej woli poddał się w posłuszeństwie Syn Boży, gdy przed męką modlił się: “nie moja, lecz Twoja wola niech się stanie”. Przyjąć wolę Ojca oznacza w konsekwencji stać się pełnym nadziei. Dzieje się tak dlatego, że możemy oprzeć całe nasze życie na Bożych obietnicach, na tym, czego On pragnie dla nas.
Greckie słowo θέλημα [thelēma] w Biblii oznacza wolę /pragnienie, odnosi się do Bożych zamierzeń i woli, które mają zostać spełnione przez ludzi lub w historii zbawienia. Słowo to podkreśla wartość podporządkowania Bożej woli własnych planów i pragnień. Thelēma pochodzi od czasownika θέλω [thélō], który oznacza chcieć /pragnąć. Hebrajskim odpowiednikiem tego słowa jest רָצוֹן [rācôn].