Z całą mocą wyznajemy, że wielka jest tajemnica pobożności: Ten, który objawił się w ciele, został usprawiedliwiony w Duchu. On ukazał się aniołom, został ogłoszony narodom, znalazł wiarę w świecie, został wywyższony w chwale. (1Tm 3,16)
καὶ ὁμολογουμένως μέγα ἐστὶν τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον· Ὃς ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθη ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήμφθη ἐν δόξῃ.
et manifeste magnum est pietatis sacramentum quod manifestatum est in carne iustificatum est in spiritu apparuit angelis praedicatum est gentibus creditum est in mundo adsumptum est in gloria.
Jezus jest usprawiedliwiony nie na zasadzie takiej, jak grzesznik. Usprawiedliwienie jest tu raczej rozumiane jako udowodnienie Boskości Chrystusa, który ponosząc haniebną śmierć, zmartwychwstał, odnosząc nad nią zwycięstwo.
δικαιόω [dikaioō]
Greckie słowo δικαιόω [dikaioō] oznacza czynić sprawiedliwym, uznać za sprawiedliwego. W Biblii odnosi się do usprawiedliwienia człowieka przez łaskę Bożą na podstawie wiary i uczynków miłości. Słowo to pochodzi od δίκη [dikē] – sprawiedliwość, prawo. Hebrajskim odpowiednikiem jest צָדַק [cādaq].