Kiedy bowiem byliście niewolnikami grzechu, byliście wolni od służby sprawiedliwości. (Rz 6,20)
ὅτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ.
cum enim servi essetis peccati liberi fuistis iustitiae.
Najprostsza i chyba najpopularniejsza definicja wolności pochodzi od Isaiaha Berlina, który w eseju Dwie koncepcje wolności dokonał pewnej kategoryzacji: od ograniczeń i jako możliwość działania z własną wolą. Summa summarum, wychodzi jednak, że podstawą jest ta wersja negatywna, czyli od wszelkich przymusów (w końcu mój wybór nie może ograniczać mojej swobody). Jednak, jak się przyjrzeć, wolność realnie stanowi całościowe ujęcie z możliwością jej realizacji. Można więc oddać się pod niewolę grzechu. Tylko, czy wybierając wolność od sprawiedliwości, staję się naprawdę wolny (ἐλεύθερος)?
ἐλεύθερος [eleutheros]
Greckie słowo ἐλεύθερος [eleutheros] oznacza wolny, niezależny, wyzwolony. W Biblii odnosi się zarówno do wolności od niewoli ludzkiej, jak i – w sensie duchowym – do wolności, jaką daje Chrystus przez prawdę i łaskę (np. J 8,36; Ga 5,1). Słowo to pochodzi od ἐλευθερόω [eleutheroō] – uwalniać, czynić wolnym. Hebrajskim biblijnym odpowiednikiem jest חָפְשִׁי [chofszī] – wolny, niezależny, wyzwolony.