Biada tym, którzy planują nieprawości, obmyślają zło na swych łożach! Gdy świta poranek, wykonują je, bo jest ono w ich rękach. (Mi 2,1)
הֹ֧וי חֹֽשְׁבֵי־אָ֛וֶן וּפֹ֥עֲלֵי רָ֖ע עַל־מִשְׁכְּבוֹתָ֑ם בְּאֹ֤ור הַבֹּ֨קֶר֙ יַעֲשׂ֔וּהָ כִּ֥י יֶשׁ־לְאֵ֖ל יָדָֽם׃
Ἐγένοντο λογιζόμενοι κόπους καὶ ἐργαζόμενοι κακὰ ἐν ταῖς κοίταις αὐτῶν καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ συνετέλουν αὐτά, διότι οὐκ ἦραν πρὸς τὸν θεὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν·
Væ qui cogitatis inutile, et operamini malum in cubilibus vestris: in luce matutina faciunt illud, quoniam contra Deum est manus eorum.
Biada to ostrzeżenie przed nieszczęściem, które może przyjść na skutek złego postępowania. Dobrze więc się dzieje, kiedy usłyszymy takie ostrzeżenie i w porę zareagujemy na sytuację.
Obmyślanie nieprawości prowadzi do złego. Dlatego od wczesnego rana, zanim otworzymy oczy, kształtujemy wspaniałomyślne spojrzenie na Boga, na ludzi, na świat, pamiętając również o naszej skromnej osobie.