I nie poznajecie Go, Ja zaś znam Go. Gdybym powiedział, że nie znam Go, byłbym podobnym wam kłamcą, lecz znam Go i Słowo Jego strzegę. (J 8,55)
καὶ οὐκ ἐγνώκατε αὐτόν, ἐγὼ δὲ οἶδα αὐτόν. κἂν εἴπω ὅτι οὐκ οἶδα αὐτόν, ἔσομαι ὅμοιος ὑμῖν ψεύστης· ἀλλʼ οἶδα αὐτὸν καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶ. (J 8,55)
et non cognovistis eum ego autem novi eum et si dixero quia non scio eum ero similis vobis mendax sed scio eum et sermonem eius servo.
Wybrane słowo pochodzi od rzeczownika τερός – teros (straż). Biblia Hebrajska używa na określenie “strzeżenia” m.in. נָטַר natar (trzymać, strzec, zachowywać) i bardzo często występującego (440 razy) שָׁמַר szamar (zachowywać, strzec, nakłaniać ucha). W Nowym Testamencie τηρέω występuje 75 razy, najcześciej (33 razy) w dziele Janowym (Ewangelia, Listy i Apokalipsa). Kiedy upada na ziemię Hostia, z bólem stwierdzamy, że nie dość byliśmy uważni, skupieni, aby strzec Chleb Życia. Jak nowej wrażliwości potrzeba, aby ustrzec każde Słowo Biblii, bo też jest naszym pokarmem, światłem, siłą. Tak bezbronne i zależne od naszych oczu, serca, uwagi, miłości, a jakże silne, mocne, trwałe i pełne życia. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie. Ojcze Święty zachowaj (ustrzeż) ich w Twoim Imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno (J 17,11).
