Trwać (menó)

4.03.2020 r., J 15, 9-17

καθὼς ἠγάπησέν µε ὁ πατήρ, κἀγὼ ὑµᾶς ἠγάπησα· µείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐµῇ.

Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej!

Szczytem miłości Jezusa do uczniów jest umiłowanie ich w taki sam sposób, w jaki Bóg umiłował Jezusa. On, obdarzając uczniów miłością, postawił ich na równi z Ojcem. Nie na płaszczyźnie bytowej, ale na płaszczyźnie wymiany miłości. Człowiek jest godny miłości Boga. Jest ona miłością doskonałą, która jest od zawsze i pozostaje na zawsze. Trwanie w niej trafnie skomentował S. Mędala: „Trwanie jest aktem, a nie stanem. Ten akt ma wewnętrzny związek z pojęciem miłości, gdyż wyraża wspólnotę, obcowanie”.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s