Znowu

καὶ ὑμεῖς οὖν νῦν μὲν λύπην ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφʼ ὑμῶν.

I wy więc teraz smutek macie; znowu zaś zobaczę was i rozraduje się wasze serce, i radości waszej nikt nie zabierze od was.

Są takie słowa w naszej mowie zwyczajne, mają swoją funkcję gramatyczną, informacyjną. One jednak czytane w Ewangelii nabierają nowego kolorytu, znaczenia. Zaczynają brzmieć jakoś tak na nowo.

Takim słowem jest „znowu”. W polskim brzmieniu to słowo ms coś z nowości, świeżoścì. Po grecku brzmi πάλιν palin. „Nowość” – oznacza w tym wypadku nowe życie paschalne, z Jezusem żywym, realnym. Wychodzimy z ideologii na korzyść ponownego i nowego spotkania. Nie spotykamy Go takiego sprzed Paschy, ale Tego, który wszystko czyni nowe. Czyli „znów” nie jest powrotem do starego lecz objawieniem nowej radości serca.

Późno napisałem za pięć dwunasta ale jeszcze się załapałem na piątek.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s