Proście

δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ.

Proście więc Pana żniwa aby wyrzucił pracowników do żniwa swego.

Mateusz użył tego czasownika tylko raz w swojej ewangelii. Wskazuje na usilną prośbę, bałaganie, nieustępliwe proszenie. Taki rodzaj prośby zakłada ufność synowską, przylgnięcie do Ojca.

Prośba wyraża też zależność od Ojca. On decyduje, ale nie tylko, gdyż kocha. Takiej zależności nie trzeba się obawiać. Nawet gdy się okaże, że Pan właśnie mnie „wyrzuca” na żniwo. Wtedy to oznacza, że On mi ufa i powierza swoje zbiory.

Jeszcze dojrzewają ale niebawem będę bieleć na żniwo.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s