Zapomnieć

„A uczniowie zapomnieli zabrać chleby, i tylko jeden chleb mieli z sobą w łodzi” (Mk 8,14)

έπιλανθάνομαι epilanthanomai – zapomnieć, zaniedbać, porzucić

Zapomnieli o chlebie. Zapomnieli o tym jak Jezus nakarmił tłumy. Zapomnieli o wszystkich Jego cudach, które widzieli. Zapomnieli o Tym, który jest z nimi w łodzi.

Ich myśl zatrzymała się na jednym chlebie. Postawiła go w centrum ich „tu i teraz”. Odsunęła Jezusa na bok. Skupiła na tym co najmniej istotne.

Jakże łatwo przychodz mi zapomnieć o tym co Bóg dla mnie zrobił. Jakże łatwo skupiam myśli na tym czego mi brakuje. A Bóg czeka, aż Mu zaufam, aż powiem Mu co dziś zatrzymuje mnie w drodze do Niego; co nie pozwala mi pamiętać o Jego działaniu w moim życiu.

Boże, oderwij moje oczy od bochenka chleba, abym pamiętała o tych pełnych koszach, które zostały z Twojej obfitości darów.

Jedna myśl w temacie “Zapomnieć

  1. Mnie też się zdarza zaburzenie pamięci, jak tym na łódce. I martwię się o „jeden chleb” moich możliwości. A przecież także dziś, bliżej niż ja sama siebie, jest obecny dla mnie Jeden Chleb. On zaspokaja wszystkie głody. Jednym Słowem.
    „Panie, dawaj nam zawsze tego chleba” (J 6,34).

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s