Przyjaciel (φίλος filos)

Przyszedł Syn Człowieka, jedzący i pijący, i mówią: oto człowiek pożerający i pijący wino, celników przyjaciel i grzeszników. (Mt 11,19)

ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγουσιν· ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν.

Przyjaźń, jak sam słowo podpowiada, oznacza bycie przy w taki sposób, aby móc okazać miłość przyjaźni (filia). Jezus jest blisko tych, którzy są napiętnowani społecznie i religijnie. Jego przy – jaźń nie ucieka i nie dystansuje się od ludzkiej biedy. Wręcz przeciwnie – wyraża ją przez podstawową wspólnotę stołu, posiłku. Tam jest miejsce na życzliwość, słuchanie, spotkanie. Tam można obdarować się nawzajem dobrym, jak chleb, słowem i rozradować serce miłością, jak winem.

Cnota czystości rozwija się w przyjaźni. Wskazuje ona uczniowi, jak iść za Chrystusem i jak Go naśladować, ponieważ wybrał nas na swoich przyjaciół, oddał się nam całkowicie i uczynił nas uczestnikami swojej Boskiej natury. Czystość jest obietnicą nieśmiertelności.
Czystość przejawia się szczególnie w przyjaźni wobec bliźniego. Przyjaźń rozwijana między osobami tej samej płci, bądź różnych płci, stanowi wielkie dobro dla wszystkich. Prowadzi do wspólnoty duchowej (KKK2347).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s