W (ἐν en)

Jeśli nie czynię dzieł Ojca Mojego, nie wierzcie Mi, jeśli zaś czynię, choć Mi nie wierzycie, Moim dziełom wierzcie, abyście wiedzieli i poznawali, że we Mnie Ojciec i Ja w Ojcu. (J 10, 37-38)

εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι· εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύετε, ἵνα γνῶτε καὶ γινώσκητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί.

Przyimek ἐν jest najczęściej występującym przyimkiem w NT – 2713 razy. Łączy się z celownikiem. Może oznaczać miejsce, czas, sposób, środek, przyczynę. Gdy dziś słyszymy o wzajemnym przenikaniu Ojca i Syna, ten krótki przyimek podpowiada nam charakter, dynamikę i siłę jedności. Dzieła świadczą o tej tajemnicy, odsłania się ich sens i znaczenie. Przez nie zaglądamy do środka, do wnętrza (ἐν) misterium jedności Ojca i Syna, Syna i Ojca. Podobnie Pan mówił o jedności z nami w Eucharystii: Kto spożywa Moje Ciało, trwa we Mnie a Ja w nim. Gdy mówimy: “w Chrystusie, w Panu”, to zwykle wyrażamy naszą przynależność i pragnienie życia w przestrzeni Jego łaski.

W środku rana serca.

Komentarz