Przywołał dwunastu uczniów i dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby mogli je wyrzucać i uzdrawiać wszystkie choroby oraz dolegliwości. (Mt 10,1)
Καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν πνευμάτων ἀκαθάρτων ὥστε ἐκβάλλειν αὐτὰ καὶ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν.
et convocatis duodecim discipulis suis dedit illis potestatem spirituum inmundorum ut eicerent eos et curarent omnem languorem et omnem infirmitatem.
Przywołuje do siebie, bo zgromadzeni przy Nim mogą zrobić coś Bożego. Przywołuje, żeby posłać (w. 1), wyjaśnić naukę (Mt 15,10), powiedzieć, co kryje się w Jego wnętrzu (Mt 15,32), żeby pokazać przykład (Mt 18,2), zakończyć kłótnię (Mt 20,25), uczynić cud (Mt 20,32). Przywołany mogę uczyć się być jak On.
