Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec z nieba udzieli Ducha Świętego tym, którzy Go proszą. (Łk 11,13)
εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὑπάρχοντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν.
si ergo vos cum sitis mali nostis bona data dare filiis vestris quanto magis Pater vester de caelo dabit spiritum bonum petentibus se.
Każdy człowiek, bez wyjątku, może być πονερός, czyli złym. Jednakże nie jest to zło ontyczne (κακός). Jak najbardziej rozsądne jest uznanie zdolności do niegodziwości, ponieważ jakoś tak w historii bywało, że zamiast raju na ziemi zawsze wychodził totalitaryzm, a największymi okrutnikami są ci, którzy nie mają sobie nic do zarzucenia.
