Sprawować pieczę (בּקר bāqār)

Sprawować pieczę (בּקר bāqār), w języku hebrajskim czasownik ten występuje w koniugacji piel, i znaczy również „rozróżnić”, „rozważyć”, „szukać”, „troszczyć się”.
W dzisiejszym pierwszym czytaniu (Ez 34,11-17) prorok Ezechiel przedstawia Boga jako Pasterza troszczącego się o swoje owce: „Oto Ja sam będę szukał Moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę (בּקר bāqār)”. Sprawowanie pieczy wyraża się w gromadzeniu rozproszonych owiec, układaniu ich na legowisku, szukaniu zagubionych, leczeniu chorych i dbaniu o zdrowe owce. Prorok Ezechiel wymienia jeszcze jedną czynność troski pasterza o owce: „Ja dokonam przeglądu Moich owiec (בּקר bāqār) i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne”. Warto zauważyć, że w języku hebrajskim „sprawować pieczę” i „dokonywać przeglądu” to jest to samo słowo בּקר (bāqār). Pasterz musi umieć rozróżnić swoje owce od innych, rozdzielić je i uwolnić, i rozsądzić pomiędzy jedną owcą a drugą. 

Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii (Mt 25,31-46) zapowiada, że przy Jego ostatecznym przyjściu w chwale „zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów”. Uderzającym jest fakt, że to, co my nazywamy sądem ostatecznym, nie ma nic wspólnego z obrazem groźnego sędziego, ale jest normalnym działaniem pasterza troszczącego się o swoje owce, który gromadzi je i dokonuje przeglądu. Obraz ten rodzi wielką nadzieję na to, że jeśli naprawdę jestem Jego owcą, to w tym momencie dokona On przeglądu i odszuka mnie, nawet jeśli będę zagubiona wśród kozłów. Odszuka mnie i ocali. 
Co znaczy być owcą tego Pasterza? Według Ewangelii znaczy być podobnym do Pasterza, być dla innych pasterzem jak On, czyli troszczyć się o innych, bo jak sam mówi „cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci Moich najmniejszych, Mnie uczyniliście”.