Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. (Lb 6,25)
יָאֵ֨ר יְהוָ֧ה ׀ פָּנָ֛יו אֵלֶ֖יךָ וִֽיחֻנֶּֽךָּ
Illuminet Dominus faciem suam super te et misereatur tui!
W spojrzeniu Boga jaśnieje potęga i błogosławieństwo. Jeśli nad nami jaśnieje oblicze Boga, to znaczy, że jesteśmy w świetle i chodzimy w świetle. Czasownik, który został użyty, wskazuje najpierw na świtanie, gdy dzień się budzi. Inne znaczenia to stać się jasnym, dawać światło, oświecić, rozjaśnić. Na bazie tego czasownika brzmi znane nam imię Jair, którego córkę wskrzesił Pan Jezus.
Bóg jest światłością. Każde Jego dzieło ma więc coś z tego światła. Ono jest w nas. W Nim stajemy się synami światłości i wszędzie możemy wnosić błogosławieństwo, przez jasne spojrzenia, przez pogodne oblicze, przez dobre słowa.
