Trędowaty, który podlega tej chorobie, będzie miał rozerwane szaty, włosy w nieładzie, brodę zasłoniętą i będzie wołać: “Nieczysty, nieczysty!” (Kpł 13,45)
וְהַצָּר֜וּעַ אֲשֶׁר־בֹּ֣ו הַנֶּ֗גַע בְּגָדָ֞יו יִהְי֤וּ פְרֻמִים֙ וְרֹאשׁוֹ֙ יִהְיֶ֣ה פָר֔וּעַ וְעַל־שָׂפָ֖ם יַעְטֶ֑ה וְטָמֵ֥א טָמֵ֖א יִקְרָֽא׃
Leprosus hac plaga percussus habebit vestimenta dissuta, comam capitis excussam, barbam contectam; clamabit: “Immundus! Immundus!”
Nieczysty (טָמֵא ṯāmē՚), przymiotnik ten może znaczyć również „skalany, tabu, zakażony, profano” i jest przeciwieństwem „czystego” (טָהוֹר ṯāhôr), tłumaczonego na grecki καθαρός (katharos). W Starym Testamencie jest zadaniem kapłana rozeznanie pomiędzy tym, czy coś jest czyste, czy nieczyste, sacrum, czy profanum. Funkcja ta odnosi się do nieczystości rytualnej, która jest nie do pogodzenia ze świętością YHWH.
Dzisiejsze pierwsze czytanie (Kpł 13) zawiera przepis Prawa, dotyczący nieczystości rytualnej wynikającej z trądu. Chory powinien pokazać się kapłanowi w sprawie rozeznania i dostosować swój wygląd: „rozerwane szaty, nieuczesane włosy, zasłoniętą brodę, wołać, że jest nieczysty i pozostawać w odosobnieniu (ἔξω exo)”, co było rodzajem kwarantanny.
Fragment Ewangelii, który czytamy dzisiaj (Mk 1,40-45), ukazuje trędowatego, który zwraca się do Pana Jezusa, prosząc: „Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”. Zauważmy, że nie prosi Jezusa o uzdrowienie z trądu, ale o oczyszczenie (καθαρίζω katharidzō), pragnie być oczyszczony, to znaczy móc być zdolnym do kultu. Jezus dotyka go i oczyszcza, uzdrawiając, ale jednocześnie poleca mu zachowanie tajemnicy, lecz on przeciwnie rozgłaszał swoją radość z uwolnienia od sytuacji wykluczenia, konieczności izolacji, którą i my znamy dobrze po ostatnich doświadczeniach pandemii. Wskutek tego Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta i musiał przebywać w miejscach pustynnych, to znaczy w izolacji (ἔξω exo „poza”). Sytuacja ta pokazuje jasno fakt, że Jezus, uzdrawiając trędowatego, uwalniając go od nieczystości i wykluczenia, wziął skutki jego „nieczystości” na siebie. Podobnie na krzyżu, wyzwolił nas ze śmierci, przyjmując ją na siebie.
