I zwróceni na niego wszyscy siedzący w Sanhedrynie, zobaczyli twarz jego jakby twarz zwiastuna. (Dz 6,15)
καὶ ἀτενίσαντες εἰς αὐτὸν πάντες οἱ καθεζόμενοι ἐν τῷ συνεδρίῳ εἶδον τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ πρόσωπον ἀγγέλου.
Et intuentes eum omnes, qui sedebant in concilio, viderunt faciem eius tamquam faciem Angeli.
Słowo nawiązuje etymologicznie do czasownika „widzieć”. Jest tym, co się widzi w człowieku przez jego oblicze. Szczepan został obdarowany bliskością z Jezusem, co czyniło z niego zwiastuna-anioła. Nie chodzi o jakieś odcieleśnienie, lecz o światłość, która ma swoje źródło w umiłowaniu Pana Jezusa i braci. Niech nie gaśnie nasza miłość.
