Ci więc wysłannicy Kościoła szli przez Fenicję i Samarię i opowiadali o nawróceniu pogan, sprawiając tym wielką radość braciom. (Dz 15,3)
Οἱ μὲν οὖν προπεμφθέντες ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας διήρχοντο τήν τε Φοινίκην καὶ Σαμάρειαν ἐκδιηγούμενοι τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνῶν καὶ ἐποίουν χαρὰν μεγάλην πᾶσιν τοῖς ἀδελφοῖς.
illi igitur deducti ab ecclesia pertransiebant Foenicen et Samariam narrantes conversionem gentium et faciebant gaudium magnum omnibus fratribus.
Pochodzi od czasownika określającego “zwrócenie się ku”, czyli postawę aktywną. Odejście od jednego do Innego. “Zwrócenie się ku” zakłada zaangażowanie całego człowieka na Jednym.
