Pan, twój Bóg jest pośród ciebie, Mocarz-On zbawi, uniesie się weselem nad tobą, odnowi swą miłość, wzniesie okrzyk radości. (So 3,17)
יְהוָ֧ה אֱלֹהַ֛יִךְ בְּקִרְבֵּ֖ך גִּבֹּ֣ור יוֹשִׁ֑יעַ יָשִׂ֨ישׂ עָלַ֜יִךְ בְּשִׂמְחָ֗ה יַחֲרִישׁ֙ בְּאַ֣הֲבָתֹ֔ו יָגִ֥יל עָלַ֖יִךְ בְּרִנָּֽה׃
Dominus Deus tuus in medio tui, fortis ipse salvabit; gaudebit super te in laetitia, commotus in dilectione sua; exsultabit super te in laude
κύριος ὁ θεός σου ἐν σοί, δυνατὸς σώσει σε, ἐπάξει ἐπὶ σὲ εὐφροσύνην καὶ καινιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ καὶ εὐφρανθήσεται ἐπὶ σὲ ἐν τέρψει ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς.
Hebrajskie brzmienie słowa miłość wskazuje na silne, emocjonalne zaangażowanie, w którym ten, kto kocha, całym sobą zwraca się ku osobie kochanej. Po polsku to może brzmieć: “Ach, jak ja cię kocham!”, z akcentem na “ach”. Okrzyk radości, uniesienie, dobrze współbrzmią z wyznaniem miłości, którą Bóg pragnie odnowić wobec mieszkańców Jeruzalem. Wszyscy są w jej zasięgu i mocy. Ona prawdziwie zbawia, tzn. wyrywa z samotności i pociąga ku sobie.
