Dlatego, domu Izraela, będę was sądził, każdego według jego postępowania – wyrocznia Pana Boga. Nawróćcie się! Odstąpcie od wszystkich waszych grzechów, aby wam już więcej nie były sposobnością do przewiny. (Ez 18,30)
לָכֵן֩ אִ֨ישׁ כִּדְרָכָ֜יו אֶשְׁפֹּ֤ט אֶתְכֶם֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה שׁ֤וּבוּ וְהָשִׁ֨יבוּ֙ מִכָּל־פִּשְׁעֵיכֶ֔ם וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה לָכֶ֛ם לְמִכְשֹׁ֖ול עָוֹֽן׃
ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς οἶκος Ισραηλ λέγει κύριος ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας.
idcirco unumquemque iuxta vias suas iudicabo domus Israhel ait Dominus Deus convertimini et agite paenitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris et non erit vobis in ruinam iniquitas.
Dlaczego tak postępujesz? Pytamy kogoś w przypadku złego zachowania, aby pobudzić do refleksji i zmiany na lepsze. Oczywiście to pytanie należy stawiać przede wszystkim samemu sobie, aby zobaczyć motywy, które kierują moim życiem. Przykładowo. Dlaczego się modlę, albo nie modlę, dlaczego wierzę w Boga, albo nie wierzę, dlaczego ufam, albo nie ufam ludziom, dlaczego palę i piję, albo nie palę i nie piję, dlaczego objadam się, albo trzymam dietę, dlaczego dobrze myślę i mówię o ludziach, albo źle, dlaczego zachowuję spokój i uśmiech, albo wprost przeciwnie, etc.
Moje postępowanie jest sposobem udziału w życiu, w historii. Warto poświęcić codziennie czas na wybór najlepszych motywacji osobistego postępowania.
