I czytał z tej księgi, zwrócony do placu znajdującego się przed Bramą Wodną, od rana aż do południa przed mężczyznami, kobietami i tymi, którzy rozumieli; a uszy całego ludu były zwrócone ku księdze Prawa. (Ne 8,3)
וַיִּקְרָא־בוֹ֩ לִפְנֵ֨י הָרְח֜וֹב אֲשֶׁ֣ר ׀ לִפְנֵ֣י שַֽׁעַר־הַמַּ֗יִם מִן־הָאוֹר֙ עַד־מַחֲצִ֣ית הַיּ֔וֹם נֶ֛גֶד הָאֲנָשִׁ֥ים וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַמְּבִינִ֑ים וְאָזְנֵ֥י כָל־הָעָ֖ם אֶל־סֵ֥פֶר הַתּוֹרָֽה׃
et legit in eo aperte in platea quae erat ante portam Aquarum de mane usque ad mediam diem in conspectu virorum et mulierum et sapientium et aures omnis populi erant erectae ad librum.
καὶ ἀνέγνω ἐν αὐτῷ ἀπὸ τῆς ὥρας τοῦ διαφωτίσαι τὸν ἥλιον ἕως ἡμίσους τῆς ἡμέρας ἀπέναντι τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν γυναικῶν, καὶ αὐτοὶ συνιέντες, καὶ ὦτα παντὸς τοῦ λαοῦ εἰς τὸ βιβλίον τοῦ νόμου. (2Ezd 18,3)
Księga (סֵפֶר sēfer), rzeczownik ten pochodzi od rdzenia sfr, który jako czasownik (safar) znaczy liczyć, mierzyć, ale już jego imiesłów sōfēr znaczy pisarz, sekretarz, uczony w piśmie. Rzeczownik sōfēr oznacza list, pismo, dokument, księgę, zwój. Termin ten tłumaczony jest zwykle przez LXX greckim rzeczownikiem βιβλίον (biblion). Księga, jako spisane prawo, nabrała szczególnego znaczenia po niewoli babilońskiej, kiedy Izrael odbudowywał swoją tożsamość.
Dzisiejsze Pierwsze Czytanie z Księgi Nehemiasza (8,1-10) przywołuje właśnie ten kluczowy moment z historii Izraela, kiedy Tora staje w centrum jego życia i dosłownie pomaga mu podnieść się z ruin. Wspólne czytanie Księgi Pisma stanowi o duchowej odnowie Izraela, który wskutek najazdu babilońskiego utracił ziemię, wolność, świątynię a święte miasto Jerozolima zostało zburzone. Izrael, żeby się podnieść z upadku, nie ma wiele, ale posiada jedno, „Księgę Prawa” (sēfer hattôrâ) i Izrael powstaje z upadku zasłuchany w Słowa tego Pisma.
W dzisiejszej Ewangelii (Łk 1,1-4; 4,14-21) widzimy Pana Jezusa, który czyta tę Księgę i odnosi jej treść do swojego życia, do tego, czym jest Jego „dzisiaj”. Podobnie w naszym codziennym „dzisiaj” czytanie tej Księgi może nie tylko pomóc nam odczytać lepiej rzeczywistość, ale zdolne jest odbudowywać nasze życie z ruin.
Hebrajskie słowo סֵפֶר [sēfer] oznacza różne formy pisemnej komunikacji, coś zapisane na piśmie. W kontekście biblijnym odnosi się do świętych ksiąg biblijnych, symbolizując znaczenie zapisanych słów Bożych dla zachowania przymierza Pana Boga z ludźmi. Słowo pochodzi od czasownika סָפַר [sāfar] o znaczeniu liczyć /opowiadać / ogłaszać. Greckim odpowiednikiem tego słowa jest βιβλίον [biblion].