Jak wielkie miłosierdzie Pana i przebaczenia nawracającym się do Niego. (Syr 17,29)
ὡς μεγάλη ἡ ἐλεημοσύνη τοῦ κυρίου καὶ ἐξιλασμὸς τοῖς ἐπιστρέφουσιν ἐπʼ αὐτόν.
Quam magna misericordia Domini, et propitiatio illius convertentibus ad se!
Zachwyt nad miłosierdziem rodzi się z bezpośredniego doświadczenia Bożej łaskawości, samego aktu zmiłowania. Jak widać, jest wiele bliskoznacznych określeń, które mogą wzbogacać nasz sposób uwielbienia Miłosiernego Ojca. Dobrze jest, gdy do nawrócenia przywołuje nas czułość Boga, a nie lęk przed karą. Mądrość Syracha dziś daje się poznać przez uchwycenie różnych aspektów przemiany serca pod wpływem nieskończonych strumieni Miłosierdzia. Niemal w progu Wielkiego Postu jesteśmy przez Słowo przygotowywani do przyjęcia obdarowania czasem nawrócenia.
Greckie słowo ἐλεημοσύνη [eleēmosynē)] oznacza miłosierdzie /litość /akt dobroczynności /jałmużna. W kontekście biblijnym odnosi się do aktów miłosierdzia lub życzliwej pomocy ubogim i potrzebującym w formie jałmużny, które powinny być hojne i bezinteresowne, naśladując w tym miłosierdzie i współczucie Pana Boga. Słowo eleēmosynē pochodzi od rzeczownika ἔλεος [eleos] o znaczeniu miłosierdzie i łaskawość Pana Boga / okazywanie miłosierdzia ludziom przez ludzi. Hebrajskim odpowiednikiem tego słowa jest חֶסֶד [hesed] oraz צְדָקָה [cedaqah].