Ekstaza (ἔκστασις ekstasis)

I ekstaza przejęła wszystkich i wychwalali Boga i napełnieni bojaźnią mówili: widzieliśmy paradoksy dzisiaj. (Łk 5,26)

καὶ ἔκστασις ἔλαβεν ἅπαντας καὶ ἐδόξαζον τὸν θεὸν καὶ ἐπλήσθησαν φόβου λέγοντες ὅτι εἴδομεν παράδοξα σήμερον.

Jezus Słowem odpuszcza grzechy i słowem podnosi z łoża paraliżu. Zdumienie, zachwyt, podziw, to reakcja na dzieła Boże, pod warunkiem, że z serca wyrzucisz szemranie, wyznaczanie Bogu granic. Uciszysz fale krytyki i sam przyjmiesz miłosierdzie. Za każdym razem, gdy nad sobą usłyszysz: “Człowieku, odpuszczone są twoje grzechy”, wpadniesz w ekstazę, tzn. wyjdziesz z uwięzionego “ja” i wrócisz do Domu Ojca, odnajdziesz się w Bożych Rękach.

Komentarz