Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników. (Mk 2,17)
καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς ὅτι οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλ᾽ οἱ κακῶς ἔχοντες οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλούς.
Grzech oznacza dobrowolne zerwanie przymierza z Bogiem poprzez dokonanie jakiegoś złego czynu. Grzech powoduje oddalenie od życia, którego źródłem jest Bóg. Grzesznik, odrzucając przyjaźń z Bogiem, usycha z dala od źródła Życia. Często nie chce, lub nie potrafi, tej sytuacji zmienić.
Jezus przychodzi do grzesznika, do Mateusza, do mnie i do Ciebie. Mateusza urzekła propozycja przyjaźni z Jezusem. Stała się treścią jego życia. Teraz kolej na mnie.
Wszyscy potrzebujemy boskiego Lekarza. Wszyscy jesteśmy grzesznikami i, jak mówi Paweł: «wszyscy (…) zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej» (Rz 3,23). Jezu, ulecz moje serce,
abym potrafił kochać Twoją miłością.