Jota (ἰῶτα)

10.06.2020 r., Mt 5, 17-19

ἀµὴν γὰρ λέγω ὑµῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ µία κεραία οὐ µὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόµου ἕως ἂν πάντα γένηται.

Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Mt 5, 18.

Bóg nie daje wypaść żadnemu swojemu słowu ze świętego tekstu, ale nie tylko słowu – nawet literze! W tradycji żydowskiej istnieje tendencja do personifikowania Bożego słowa i tu pojawia się pewien żydowski midrasz opowiadający perypetie litery „jot”. Kiedy Bóg zmienił imię Saraj na Sara, literka „jot” widząc, że zabrano ją z imienia tak pobożnej i sprawiedliwej istoty, pobiegła do Boga. Powiedziała: „wiem, że nie powinnam zajmować miejsca większych liter. Jestem najmniejsza. Uczyniłeś mi łaskę, kiedy wstawiłeś mnie do imienia tak wspaniałej kobiety. Czy dlatego mnie wyrwałeś z jej imienia, bo jestem najmniejszą z liter?”. Bóg jej odpowiedział: „za to, że pokazałaś swoją skromność, okażę ci znowu łaskę i zamiast być na końcu imienia Saraj będziesz pierwszą w imieniu wielkiego i sprawiedliwego bohatera”. Stało się to wtedy, gdy Mojżesz zmienił imię Ozuego na Jozue.

Każde słowo Prawa (rozumianego tu jako proroctwo zbawienia, nie jako zbiór przepisów) zachowuje swoją ważność i świętość. Każda pojedyncza litera w słowie Bożym, nawet najmniejsza litera „jot”, jest święta.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s