Dopuście (ἄφετε afete)

Mt 19, 14: Lecz Jezus rzekł: «Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie».

ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Nikomu nie wolno zabraniać bliskości i przyjaźni z Jezusem. Wprost przeciwnie, potrzeba robić wszystko, aby droga do Jezusa była szeroko otwarta. A my, dorośli, mamy być budowniczymi tych drog i ścieżek. Przykładem i słowem mamy być przewodnikami na szlakach prowadzących do Boga. Dzieci zaś są nam przykładem spontanicznego, naturalnego zaufania i przylgnięcia do dobrego opiekuna. Rodzice zastępują dzieciom Boga na ziemi a my, dorośli, trwajmy w przylgnięciu do Ojca i wdzięczności tym, którzy nam pozwolili i pomogli przyjść do Niego.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s