Ani ucho nie słyszało, ani oko nie widziało, żeby jakiś bóg poza Tobą czynił tyle dla tego, co w nim pokłada ufność. (Iz 64,3)
וּמֵעוֹלָ֥ם לֹא־שָׁמְע֖וּ לֹ֣א הֶאֱזִ֑ינוּ עַ֣יִן לֹֽא־רָאָ֗תָה אֱלֹהִים֙ זוּלָ֣תְךָ֔ יַעֲשֶׂ֖ה לִמְחַכֵּה־לֹֽ׃
A saeculo non audierunt, neque aures perceperunt; oculus non vidit Deum, absque te, qui operaretur pro sperantibus in eum.
Czekać (חכה ḥākah) w języku hebrajskim czasownik ten znaczy „czekać na kogoś lub na coś”, ale może znaczyć również „trwać”, „mieć cierpliwość”, „pokładać ufność”, „mieć nadzieję”. Grecki przekład Biblii (LXX) często tłumaczy חכה (ḥākah) czasownikami ὑπομένω, μένω, co znaczy „trwać”, „pozostać”.
Prorok Izajasz w dzisiejszym pierwszym czytaniu (Iz 63-64) używa czasownika חכה (ḥākah) mówiąc: „Ani ucho nie słyszało, ani oko nie widziało, żeby jakiś bóg poza Tobą, czynił tyle dla tego, co w Nim pokłada nadzieję (חכה ḥākah)”. Współczesne tłumaczenia używają różnych czasowników na wyrażenie znaczenia hebrajskiego imiesłowu מְחַכֵּה w koniugacji piel, która podkreśla intensywność czynności. Tak więc chodzi o intensywne czekanie, ufanie czy spodziewanie się, dlatego „tego, co w Nim pokłada nadzieję” można przetłumaczyć „bezmiernie ufającemu Mu”, „czekającego cierpliwie na Niego” lub „czuwającemu, trwającemu przy Nim”. Przy czym warto zauważyć, że Bóg ten nie trzyma człowieka „na smyczy”, ale pozwala mu dokonywać swoich wyborów: trwać przy Nim lub błąkać się po bezdrożach z dala od Niego, dlatego prorok Izajasz pyta: „Czemu, o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak, że serca nasze stają się nieczułe na bojaźń przed Tobą?”.
Pan Jezus w Ewangelii (Mk 13,33-37) opowiadając przypowieść o właścicielu domu, który wyjechał, powierzając swoim sługom opiekę nad jego domem, ale nie uprzedził ich, kiedy wróci, zachęca nas do czuwania, które wiąże się z czekaniem na powrót pana domu. Pan Jezus wzywa nas do czujnego oczekiwania, żeby kiedy On wróci, nie zastał nas śpiących, żyjących w jakimś amoku, półprzytomnych i z dala od domu. A kiedy nasz Pan się opóźnia, potrzeba też cierpliwości, ufności i wytrwałości. Może w tym znacznie pomóc słowo proroka Izajasza: „Ani ucho nie słyszało, ani oko nie widziało, żeby jakiś bóg poza Tobą, czynił tyle dla oczekującego Go wytrwale (חכה ḥākah)”. Warto też uświadomić sobie, kim jest Ten, na kogo czekamy? Izajasz mówi o Nim „Ty, Panie, jesteś naszym Ojcem, Odkupiciel nasz – to Twoje imię odwieczne”.
