Widoczne (φανερωθῇ fanerothe)

Rozsądziwszy Jezus: ani on nie zgrzeszył ani jego rodzice, ale aby stały się widoczne dzieła Boga w nim. (J 9,3)

ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλʼ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ ἐν αὐτῷ.

W greckim tekście bardzo wyraźnie “widać”, że w etymologii dochodzimy ostatecznie do słowa ϕῶς – “światło”. Pewnie wielu osobom znane z “fos dzoe”. Zatem “widoczne” to znaczy pełne światła. Użyta strona bierna wskazuje na “Boską interwencję”.

Podobnie, jak przy śmierci Łazarza, tak i tu dramat cierpienia przeradza się w radość i pewność wyznania: WIERZĘ. To jest właśnie tym światłem. Żywa wiara w Jezusa, który na nowo stwarza człowieka, przez połączenie gliny i śliny jako symbolu Ducha Świętego.

Widzenie jest jednym z kluczowych słów Ewangelii Janowej. Dlatego otwiera oczy i sam jest Światłością świata.

Komentarz