Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, a Jego łaskawość – przez całe życie. Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem okrzyki radości. (Ps 30,6) […]

Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga. (Dz 12,5) ὁ μὲν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο

Lecz spośród biednego ludu ziemi dowódca straży przybocznej pozostawił niektórych jako uprawiających winnice i jako rolników. (2Krl 25,12) וּמִדַּלַּ֣ת הָאָ֔רֶץ

W chwili objęcia rządów Jojakin miał osiemnaście lat, a panował w Jerozolimie trzy miesiące. Matka jego miała na imię Nechuszta

Potem król stanął przy kolumnie i w obecności PANA zawarł przymierze, w którym cały lud zobowiązał się iść wiernie za

Otoczę opieką to miasto i ocalę je przez wzgląd na Mnie i na sługę mego, Dawida (2 Krl 19,34) וְגַנּוֹתִ֛י

Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. (Iz 49,1) שִׁמְע֤וּ

Zamienił burzę w wietrzyk łagodny, a fale morskie umilkły. (Ps 107,29) יָקֵ֣ם סְ֭עָרָה לִדְמָמָ֑ה וַ֝יֶּחֱשׁ֗וּ גַּלֵּיהֶֽם׃ Et statuit procellam eius in

Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda i któż się może pochwalić, że do ciebie jest podobny? (Syr 48,4) ὡς

Wziął płaszcz Eliasza, który spadł od niego, i uderzył nim wody. Zawołał: „Gdzież jest Pan, Bóg Eliasza?”. Kiedy ponownie uderzył

Zapewne zobaczyłeś, że Achab upokorzył się przede Mną? Dlatego, że upokorzył się przede Mną, nie sprowadzę niedoli za jego życia.

Nabot zaś odpowiedział: «Niech mnie Pan broni przed tym, bym miał ci oddać dziedzictwo mych przodków». (1Krl 21,3) וַיֹּ֥אמֶר נָבֹ֖ות

Eliasz stamtąd poszedł i odnalazł Elizeusza, syna Szafata, orzącego: dwanaście par wołów przed nim, a on przy dwunastej. Wtedy Eliasz,

Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pana nie było w ogniu. A po tym ogniu — szmer łagodnego powiewu. (1Krl 19,12)

Achab zatem poszedł jeść i pić, a Eliasz wszedł na szczyt Karmelu i pochyliwszy się ku ziemi, wtulił twarz między

Eliasz stanął wówczas przed całym ludem i zawołał: „Jak długo będziecie się chwiać, przechylając się to na jedną, to na

«Wstań! Idź do Sarepty koło Sydonu i tam będziesz mógł zamieszkać, albowiem kazałem tam pewnej wdowie, aby cię żywiła». (1

Wodę będziesz pił z potoku, krukom zaś kazałem, żeby cię tam żywiły. (1Krl 17,4) וְהָיָ֖ה מֵהַנַּ֣חַל תִּשְׁתֶּ֑ה וְאֶת־הָעֹרְבִ֣ים צִוִּ֔יתִי לְכַלְכֶּלְךָ֖ שָֽׁם׃

On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się». (Rdz 3,10) וַיֹּ֕אמֶר אֶת־קֹלְךָ֥ שָׁמַ֖עְתִּי

Ty zaś czuwaj we wszystkim, znoś trudy, wykonaj dzieło ewangelisty, spełnij swe posługiwanie! (2Tm 4,5) Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσιν,

Pociągnąłem ich ludzkimi więzami, a były to więzy miłości. Byłem dla nich jak ten, co podnosi do swego policzka niemowlę — schyliłem się

Dla niej znoszę niedolę aż do więzów jak złoczyńca; ale słowo Boże nie uległo spętaniu. (2Tm 2,9) ἐν ᾧ κακοπαθῶ

Z tego powodu przypominam ci, abyś rozpalał dar Boga, który jest w tobie przez nałożenie moich rąk. (2Tm 1,6) δι᾽ ἣν αἰτίαν

A cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną. (2 P 3,15a) Καὶ τὴν τοῦ κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν σωτηρίαν ἡγεῖσθε. Et Domini

Przez które szlachetne i wielkie nam obietnice dał w darze, aby poprzez te stalibyście się Boskiej wspólnikami natury, zbiegłszy od

Będziesz zważał na szabat, aby go święcić, jak ci nakazał Pan, Bóg twój. (Pwt 5,12) שָׁמ֛֣וֹר אֶת־יֹ֥ום֩ הַשַּׁבָּ֖֨ת לְקַדְּשֹׁ֑֜ו כַּאֲשֶׁ֥ר

Wy zaś, umiłowani, budując samych siebie na fundamencie waszej najświętszej wiary, w Duchu Świętym się módlcie  i w miłości Bożej