Pan mówił sobie: Czyż miałbym zataić przed Abrahamem to, co zamierzam uczynić? (Rdz 18,17) וַֽיהוָֹ֖ה אָמָ֑ר הַֽמְכַסֶּ֤ה אֲנִי֙ מֵֽאַבְרָהָ֔ם אֲשֶׁ֖ר […]

Ogromnie się weselę w Panu,  dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie

Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, wtedy gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu Moich owiec i

I mówił: Jesteś brzemienna i urodzisz syna, któremu dasz imię Izmael, bo słyszał Pan, gdy byłaś upokorzona. (Rdz 16,11) וַיֹּ֤אמֶר לָהּ֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה הִנָּ֥ךְ הָרָ֖ה וְיֹלַ֣דְתְּ בֵּ֑ןוְקָרָ֤את שְׁמוֹ֙ יִשְׁמָעֵ֔אל כִּֽי־שָׁמַ֥ע יְהוָ֖ה אֶל־עָנְיֵֽךְ׃

Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki mnie ukrył. (Iz 49,2a) ‎ וַיָּשֶׂם פִּי כְּחֶרֶב חַדָּה בְּצֵל יָדוֹ

Pan rzekł do Abrama: «Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę». (Rdz

Skoro łaska Twoja lepsza jest od życia, moje wargi będą Cię sławić. (Ps 63,3) כִּי־טֹ֣וב חַ֭סְדְּךָ מֵֽחַיִּ֗ים שְׂפָתַ֥י יְשַׁבְּחֽוּנְךָ׃ melior

Dlatego mam upodobanie w moich słabościach, w obelgach, w niedostatkach, w prześladowaniach, w uciskach z powodu Chrystusa. Albowiem ilekroć niedomagam,

Często w podróżach, w niebezpieczeństwach na rzekach, w niebezpieczeństwach od zbójców… (2Kor 11,26) ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν… in

Melchizedek zaś, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a [ponieważ] był on kapłanem Boga Najwyższego. (Rdz 14,18) וּמַלְכִּי־צֶדֶק מֶלֶךְ שָׁלֵם הוֹצִיא לֶחֶם וָיָיִן וְהוּא כֹהֵןלְאֵל עֶלְיוֹן׃ at vero

Ten, który daje nasienie siewcy i chleb spożywającemu, dostarczy wam ziarna, rozmnoży je i zwiększy plon waszej sprawiedliwości. (2Kor 9,10)

Nie mówię tego, aby wam wydawać rozkazy, lecz aby wskazując na gorliwość innych, wypróbować waszą miłość. (2 Kor 8,8) Οὐ

Mówi bowiem: W czasie pomyślnym wysłuchałem cię, w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą. Oto teraz czas upragniony, oto teraz

Jam Mądrość — Roztropność mi bliska, posiadam wiedzę głęboką. (Mdr 8,12) אֲֽנִי־חָ֭כְמָה שָׁכַ֣נְתִּי עָרְמָ֑ה וְדַ֖עַת מְזִמֹּ֣ות אֶמְצָֽא׃ ἐγὼ ἡ σοφία

Albowiem Bóg w Chrystusie z sobą samym pojednał świat, nie poczytując im ich upadków, a w nas umieścił to Słowo pojednania. (2Kor 5,19) ὡς

Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. (2Kor 4,7)

W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana zasiadającego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. (Iz

Wiadomość o tym dotarła do Kościoła w Jeruzalem. Wysłano więc do Antiochii Barnabę. (Dz 11,22) ἠκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς

Bóg jest wierny, tak że słowo nasze, które do was kieruje, nie jest „tak” i „nie”. (2 Kor 1,18) πιστὸς δὲ

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. (J 19,27) καὶ ἀπ᾽ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια. Et ex illa hora accepit eam discipulus in sua. Z treści Ewangelii według