Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. Gromady ludzi szukały Go. Przyszli do Niego i zatrzymywali Go, żeby od nich […]

I wyszła wieść o Nim na wszystkie miejsca krainy. (Łk 4,37) καὶ ἐξεπορεύετο ἦχος περὶ αὐτοῦ εἰς πάντα τόπον τῆς

I został Mu podany zwój Proroka Izajasza i rozwinąwszy zwój znalazł miejsce, w którym było napisane. (Łk 4,17) καὶ ἐπεδόθη

Twoja rodzina, Boże, w nim zamieszkała; pokrzepiłeś w swej dobroci biednego. (Ps 68,11) חַיָּתְךָ֥ יָֽשְׁבוּ־בָ֑הּ תָּ֤כִ֥ין בְּטוֹבָתְךָ֖ לֶעָנִ֣י אֱלֹהִֽים׃ Animalia tua habitabant

Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. (Mt 25,15) καὶ ᾧ μὲν ἔδωκεν

Mówi im: Zaczerpnijcie teraz i nieście mistrzowi trzech stołów, oni zaś zanieśli. (J 2,8) καὶ λέγει αὐτοῖς· ἀντλήσατε νῦν καὶ

Dlatego czuwajcie, bo nie wiecie, którego dnia przyjdzie wasz Pan. (Mt 24,42) γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ἡμέρᾳ ὁ

Zobaczył Jezus Natanaela, jak zbliża się do Niego, i tak o nim powiedział: „Oto szczery Izraelita, w nim nie ma podstępu”. J 1,

Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, hipokryci, gdyż dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminu, a porzucacie ciężary Prawa:

I przysięgający na przybytek, przysięga na niego i na Mieszkającego w nim, przysięgający na niebo, przysięga na tron Boga i

A Ja znam ich czyny i zamysły. Przybędę, by zebrać wszystkie narody i języki; przyjdą i ujrzą Moją chwałę. (Iz

Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. (Mt 23,10) μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί, ὅτι

On zaś powiedział mu: Będziesz miłował Pana, Boga swego w całym sercu twoim i w całej duszy twojej, i w

Zapytał: «Przyjacielu, jak tutaj wszedłeś bez odświętnego stroju?». On zaś milczał. (Mt 22,12) καὶ λέγει αὐτῷ· Ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε

Tak właśnie ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi. Mt 20, 16 Οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι. Sic

Przypatrzywszy się, zaś Jezus powiedział im: U ludzi to niemożliwe, zaś u Boga wszystko możliwe. (Mt 19,26) ἐμβλέψας δὲ ὁ

Rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. (Łk 1,47) καὶ ἠγαλλίασεν τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί

Lecz Jezus rzekł: Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy Królestwo Niebieskie. (Mt 19,14)

Zatem już nie są dwoje, lecz ciało jedno. To, co Bóg połączył, człowiek niech nie rozdziela. (Mt 19,6) ὥστε οὐκέτι

O tak, mówię wam, jeśli ziarno pszenicy, gdy spadnie na ziemię, nie obumrze, samo pozostanie; a jeśli obumrze, wyda obfity plon. J

Odpowiedział zaś [Jezusowi]: Od obcych. Mówi mu Jezus: Zatem wolni są synowie. (Mt 17,26) εἰπόντος δέ· ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων, ἔφη

Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy stał się inny, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. (Łk 9,29) καὶ ἐγένετο

Wtedy Jezus powiedział uczniom swoim: Jeśli ktoś chce za Mną iść, niech wyprze się siebie i niech zabierze krzyż swój,

On zaś odwrócił się i rzekł do Piotra: „Idź za Mną, szatanie!. Przeszkadzasz Mi, bo nie myślisz po Bożemu, ale

On odpowiadając rzekł: „To nieładnie wziąć chleb przeznaczony dla dzieci i rzucić pieskom.” Mt 15, 26 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐκ

Natychmiast zaś Jezus wyciągnąwszy rękę pochwycił go i mówi mu: Małej wiary, w co zwątpiłeś? (Mt 14,31) εὐθέως δὲ ὁ

Gdy wieczór już się stał podeszli ku Niemu uczniowie mówiąc: Puste jest miejsce i godzina już przeszła, uwolnij tłum, aby