Wierny bowiem przyjaciel potężną obroną, kto go znalazł, skarb znalazł. (Syr 6,14) φίλος πιστὸς σκέπη κραταιά, ὁ δὲ εὑρὼν αὐτὸν εὗρεν θησαυρόν. amicus fidelis […]

Mądrość wywyższa swych synów i ma pieczę o tych, którzy jej szukają. (Syr 4,11) Ἡ σοφία υἱοὺς αὐτῆς ἀνύψωσεν καὶ

Pan sam stworzył ją, przejrzał i policzył ją i wylał ją na wszystkie dzieła Jego. (Syr 1,9) κύριος αὐτὸς ἔκτισεν

Jeśli spotkasz wołu twego wroga albo jego osła błąkającego się, odprowadź je do niego. (Wj 23,4) כִּ֣י תִפְגַּ֞ע שֹׁ֧ור אֹֽיִבְךָ֛

Starszych więc, którzy są wśród was, proszę, ja również starszy, a przy tym świadek Chrystusowych cierpień oraz uczestnik tej chwały,

Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób zdobędziemy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po

Jeśli ktoś przeleje krew ludzką, przez ludzi ma być przelana krew jego, bo człowiek został stworzony na obraz Boga. (Rdz

Potem Noe zbudował ołtarz dla PANA i złożył na nim całopalną ofiarę z czystych zwierząt i z istot latających. (Rdz

Żałował Pan, że stworzył ludzi na ziemi, i zasmucił się w swoim sercu. (Rdz 6,6) ‎ וַיִּנָּחֶם יְהוָה כִּי־עָשָׂה אֶת־הָֽאָדָם

Mężczyzna zbliżył się do swej żony Ewy. A ona poczęła i urodziła Kaina, i rzekła: «Otrzymałam mężczyznę od Pana». (Rdz 4,1)

Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. (Jr 17,7) בָּר֣וּךְ הַגֶּ֔בֶר אֲשֶׁ֥ר יִבְטַ֖ח בַּֽיהוָ֑ה וְהָיָ֥ה יְהוָ֖ה

Wygnawszy zaś człowieka, Bóg umieścił na wschód od ogrodu Eden cherubów i miecz z połyskującym ostrzem, aby strzec drogi do

Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: Należało głosić słowo Boże najpierw wam. (Dz 13,46) παρρησιασάµενοί τε ὁ Παῦλος καὶ ὁ

Chociaż mężczyzna i jego żona byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu. (Rdz 2,25) וַיִּהְיוּ שְׁנֵיהֶם עֲרוּמִּים הָאָדָם וְאִשְׁתֹּו וְלֹא

A tak przykazał Pan Bóg człowiekowi: Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać, jedząc. (Rdz 2,16) וַיְצַו יְהוָה אֱלֹהִים עַל־הָאָדָם

Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!» I

I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek — dzień pierwszy. (Rdz 1,5) וַיִּקְרָ֨א

Dotknął nim ust moich i rzekł: «Oto dotknęło to twoich warg: twoja wina jest zmazana, zgładzony twój grzech». (Iz 6,7) וַיַּגַּ֣ע עַל־פִּ֔י

Nie zapominajcie o dobroczynności i wzajemnej pomocy, gdyż raduje się Bóg takimi ofiarami. (Hbr 13,16) τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας

Śmiało więc mówić możemy: Pan jest wspomożycielem moim, nie ulęknę się, bo cóż może mi uczynić człowiek? (Hbr 13,6) ὥστε θαρροῦντας ἡµᾶς

A tak straszne było to zjawisko, iż Mojżesz powiedział: Zatrwożony jestem i drżę. (Hbr 12,21) καί, οὕτω φοβερὸν ἦν τὸ

Bo Pan ćwiczy, kogo miłuje; chłoszcze każdego syna, którego uznaje. (Hbr 12,6) ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα

I my zatem, mając dokoła siebie takie mnóstwo świadków, zrzuciwszy wszelki ciężar, a przede wszystkim grzech, który nas łatwo zwodzi,

I co jeszcze mówię? Braknie mi bowiem czasu opowiadającemu o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie i Salomonie, i prorokach. (Hbr

Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem jak za dawnych dni i lat starożytnych. (Ml 3,4) וְעָֽרְבָה֙ לַֽיהוָ֔ה מִנְחַ֥ת

Wiara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy.  (Hbr 11,1) Ἔστιν δὲ πίστις